Zij houdt de mensheid al sinds het begin der tijden bezig: de wereld van entiteiten (geesten) en bovennatuurlijke krachten.
Er is een periode geweest dat alleen al het spreken over zaken als deze, een taboe was en sterk werd afgeraden om 'het kwaad' niet aan te trekken. Daarna volgde weer een periode van een soort passief bewustzijn, waarbij vooral (on)geloof en (des)interesse een belangrijke rol speelden in het signaleren en herkennen van paranormale verschijnselen. Vervolgens kunnen we constateren dat er enkele jaren later weer sprake van een soort opmars is. In zo'n periode worden er meer waarnemingen geregistreerd, en zien we dat meer mensen zich richten op spiritualiteit en religie. Dit gaat vaak hand in hand met tijden van economische verslechtering en het ontbreken van een gevoel van veiligheid binnen de maatschappij.


"The Brown Lady", een foto genomen in 1939 in Raynham
Hall in Engeland, door twee fotografen van Country Life
magazine, die daar foto's maakten van de oude hal.

Hoewel onze economie al  langzaam wat aantrekt, worden we momenteel om de oren geslagen met (soms behoorlijk enge) boeken en films over paranormale verschijnselen, geesten, en mysteriën.

De commerciële sector speelt handig en gretig in op de vraag naar het  paranormale. Kant-en-klare ouijaborden, orakelsets en handleidingen in het spiritisme zijn online te bestellen. Programma's op tv zijn inmiddels vervangen door  series over 'praten met de doden' en  talkshows met mediums en paragnosten.


Voor een leek is het moeilijk om uit al die sensationele bombarie, echt van nep te kunnen onderscheiden. Iemand wordt dan een gemakkelijke prooi voor "paragnosten", die voor aanzienlijk hoge bedragen 'even contact leggen' met een overleden familielid.

Je zou je dan ook kunnen afvragen, in hoeverre we met deze 'openheid van zaken' vooruitgang hebben geboekt. Bovendien wordt de (verkeerde)  indruk gewekt dat alleen sómmige mensen met deze 'gaven' geboren worden, en dat het contact leggen met deze wereld alleen via hén mogelijk is.  Afhankelijkheid ligt op de loer, en voor je het weet kan 'het slachtoffer' niet eens meer zelfstandig een beslissing nemen over of hij die dag nu andijvie of spinazie zal eten.
Het mooie komt nog: zijn spirituele gids, die hem eigenlijk al een hele poos kleine tekenen en signalen gaf, die wel werden opgemerkt maar afgedaan als 'verbeelding' of 'slecht' (volgens zijn paragnost), komt er nu helemáál niet meer doorheen, omdat de gedupeerde een enorme muur om zich heen heeft gebouwd.

Er zijn nu eenmaal van die mensen, die er graag de controle over willen houden om ervoor te zorgen dat men niet op eigen houtje wat gaat zitten proberen. Dit, onder het mom van "voor je eigen welzijn", terwijl er eigenlijk wordt bedoeld "voor mijn welzijn".
Want, laten we eerlijk zijn: we hebben helemaal geen paragnost of medium nodig, om te horen en te zien wat er om ons heen is. Het is gewoon een kwestie van opnieuw leren luisteren en kijken.
Stem je af op de juiste 'frequentie', vertrouw op je gevoel en er gaat een wereld voor je open.