Zij houdt de mensheid al
sinds het begin der tijden bezig: de wereld van
entiteiten (geesten) en bovennatuurlijke krachten.
Er is een periode geweest dat alleen al het spreken over
zaken als deze, een taboe was en sterk werd afgeraden om
'het kwaad' niet aan te trekken. Daarna volgde weer een
periode van een soort passief bewustzijn, waarbij vooral
(on)geloof en (des)interesse een belangrijke rol
speelden in het signaleren en herkennen van paranormale
verschijnselen. Vervolgens kunnen we constateren dat er
enkele jaren later weer sprake van een soort opmars is.
In zo'n periode worden er meer waarnemingen
geregistreerd, en zien we dat meer mensen zich richten
op spiritualiteit en religie. Dit gaat vaak hand in hand
met tijden van economische verslechtering en het
ontbreken van een gevoel van veiligheid binnen de
maatschappij.
"The Brown Lady", een foto genomen in 1939 in Raynham
Hall in Engeland, door twee fotografen van Country Life
magazine, die daar foto's maakten van de oude hal.
Hoewel onze economie al
langzaam wat aantrekt, worden we momenteel om de oren
geslagen met (soms behoorlijk enge) boeken en films over
paranormale verschijnselen, geesten, en mysteriën.
De commerciële sector speelt handig en gretig in op de
vraag naar het paranormale. Kant-en-klare
ouijaborden, orakelsets en handleidingen in het
spiritisme zijn online te bestellen. Programma's op tv zijn inmiddels vervangen door
series over 'praten met de doden' en talkshows met
mediums en paragnosten.
Voor een leek is het moeilijk om uit al die sensationele
bombarie, echt van nep te kunnen onderscheiden. Iemand
wordt dan een gemakkelijke prooi voor "paragnosten", die
voor aanzienlijk hoge bedragen 'even contact leggen' met
een overleden familielid.
Je zou je dan ook kunnen afvragen, in hoeverre we met
deze 'openheid van zaken' vooruitgang hebben geboekt.
Bovendien wordt de (verkeerde) indruk gewekt dat
alleen sómmige mensen met deze 'gaven' geboren worden,
en dat het contact leggen met deze wereld alleen via hén
mogelijk is. Afhankelijkheid ligt op de loer, en
voor je het weet kan 'het slachtoffer' niet eens meer
zelfstandig een beslissing nemen over of hij die dag nu
andijvie of spinazie zal eten.
Het mooie komt nog: zijn spirituele gids, die hem
eigenlijk al een hele poos kleine tekenen en signalen
gaf, die wel werden opgemerkt maar afgedaan als
'verbeelding' of 'slecht' (volgens zijn paragnost), komt
er nu helemáál niet meer doorheen, omdat de gedupeerde
een enorme muur om zich heen heeft gebouwd.
Er zijn nu eenmaal van die mensen, die er graag de
controle over willen houden om ervoor te zorgen dat men
niet op eigen houtje wat gaat zitten proberen. Dit,
onder het mom van "voor je eigen welzijn", terwijl er
eigenlijk wordt bedoeld "voor mijn welzijn".
Want, laten we eerlijk zijn: we hebben helemaal geen
paragnost of medium nodig, om te horen en te zien wat er
om ons heen is. Het is gewoon een kwestie van opnieuw
leren luisteren en kijken.
Stem je af op de juiste 'frequentie', vertrouw op je
gevoel en er gaat een wereld voor je open.